Вашата кошничка е празна!
Неколку дена пред конечното затворање на Центарот за имиграција на островот Елис во ноември 1954 година, Џон Мичел, последниот жител на островот, пишува дневник во кој тој го раскажува својот живот на овој познат остров. Со многу емпатија и чувства овој чиновник на Федералното биро за имиграција се сеќава на Лиз, неговата сакана сопруга, и на Нела, италијанската емигрантка.
Преку неколку човечки судбини, Гаел Жос говори за судбините на милиони луѓе, кои во името на подобра иднина го оставиле највредното за нив за да пристигнат меѓу карпите на островот Елис, како пристапно место пред влезот во Ветената земја. Авторката се обидува да го отвори прашањето за нивниот престој, нивните долги и исцрпувачки патувања со брод, нивната сиромаштија, нивниот страв дека ќе бидат вратени, токму во моментот кога се толку блиску, сепак далеку од „La Merica“. Нарекуван уште и Остров на надежите и Остров на солзите, островот Елис бил познат и како затворски камп за време и по Втората светска војна, а Џон Мичел е тамошен чувар и сведок на тие ужаси.
Романот е добитник на Наградата за литература на Европската Унија во 2015 година.
„Оживува парче американска историја. Воодушевувaчки.“
Pages del Libraires
Автор: Гаел Жос/ Gaëlle Josse
Наслов на оригиналот: Le dernier gardien d'Ellis Island
ISBN: 978-608-243-268-7
Број на страници: 176
Димензии: 13x20
Корица: мека
Јазик: македонски
Едиција: Бранови, книга 191
Категории: Историски, Авантури
Година на издавање: 2018
Маргарита Терзијан-Маленкова (родена 1941) дипломирала француски јазик. Од 1967-2003 работела како преведувач од француски, италијански, шпански и од српски јазик во Македонската радиотелевизија. Долгогодишното професионално искуство е надополнето и со над 50 книжевни преводи. Била член на Советот на Струшките вечери на поезијата. Добитник е на награди за превод. Активен член е на Сојузот на преведувачи на Македонија и на редакцискиот одбор на списанието Огледало.
